جنبش سایبری

اگر ما بی شماریم، باید این بی شمار بودنمان را نشان بدهیم. کامبیز حسینی در برنامه پارازیت به زهرا رهنورد گیر می دهد که اگر تنها راه مبارزه حضور خیابانی نیست پس چیست؟ هم رهنورد و هم موسوی بارها گفته اند راههای کم هزینه. مثلا گذاشتن یک روزنامه کلمه در اتوبوس، در بانک، در بوتیکی که دافی ها مرتب به آن رفت و آمد دارند، در آسانسور هم کم هزینه است و هم اگر هر پنج نفر از عاشورایی ها، بیست و پنج خردادی ها یکی دوتا از آن را این ور اون ور بگذارند، می شود بیشمار تا. چون حداقل ده چشم به یک عدد از آن می افتد. نمی افتد؟ این نمایش بیشمار بودن نیست؟ هزینه اش خیلی کمتر از رفتن به تظاهراتی که هر لحظه ممکن است تیر گلویت را نشانه برود و بشوی ندا آقا سلطان نیست؟ فقط کمی باید هم کشید. دکمه پرینتر را زد و یکی، نه دو تا برگ داخل آن گذاشت. اگر بیست و پنج خرداد بیرون آمدنت بیهوده نبود و مشروعیت این نظام را برای همیشه فرو ریخت، این پرینت کوچک هم کار خودش را می کند. قبول داری که ما نباید فقط جنبش سایبری باشیم؟